nc yusu
posted on 24 May 2009 02:02 by divinite
“ทำสิ” สิ้นคำท้าทายร่างสูงก็กดร่างเล็กลงกับโซฟากว้างแล้วขึ้นคร่อมทันที ปากหยักบดจูบลงไปที่ปากเล็กอย่างไม่มีความอ่อนโยน ลิ้นร้อนตะหวัดกวาดน้ำหวานไปรอบโพรงปาก พร้อมๆกับดูดดุนลิ้นเล็กอย่างจะบอกว่าเหนือกว่า ฟันขาวขบริมฝีปากเล็กแรงๆ ก่อนที่จะถอนออก มือใหญ่จับแขนเล็กรวบขึ้นไปข้างบนก่อน จะบดเบียดริมฝีปากขบเม้มซอกคอขาวอย่างรวดเร็ว
“อ๊ะ อืม”
ยูชอนขบเม้มซอกคอขาวแรงๆจนเป็นรอยสีกุหลาบ มือใหญ่ลูบไล้ผิวเนียนไปมา ผิวเนียนนุ่มน่าสัมผัสเหมือนผิวเด็กของจุนซูไม่ควรจะมีใครครอบครองก่อนนอกจากเขา แค่คิดก็รู้สึกโมโหจนต้องกดปากไปขบเม้มจนเป็นรอย ลิ้นร้อนตะหวัดดูดดุนตุ่มสีชมพูแรงๆ ทั้งขบทั้งดูดราวกับเป็นเยลลี่รสหวานที่ยิ่งได้กินยิ่งอยากจะกลืนเข้าไปให้หมด
“อา อ๊ะ อื้อ” ร่างเล็กพยายามข่มอารมณ์ตัวเองไว้ ลิ้นร้อนของคนที่ตัวเองเคยแอบรักทำให้แทบคลั่ง สัมผัสความรู้สึกแปลกปลอมที่ไม่เคยได้รับมาก่อนทำเอาเสียวซ่าน ถึงแม้ปากจะกล่าวถ้อยคำอวดดี แต่แท้จริงแล้วร่างกายบอกบางนี่ไม่เคยผ่านมือใครหน้าไหนมาก่อน จะเคยได้ยังไง เพราะขนาดหัวใจ มันยังไม่เคยรักใครอีกนอกจากคนใจร้ายคนนี้คนเดียว
มือใหญ่เอื้อมไปกอบกุมส่วนอ่อนไหวผ่านทางกางเกงตัวบาง ลูบไล้เบาๆก่อนจะกำแรงๆอย่างสะใจ
“อึก โอ๊ย!”
“เจ็บเหรอ นายทำฉันเจ็บกว่านี้อีกนะ” ว่าแล้วก็ก้มลงไปบดเบียดปาดเล็กอีกครั้ง ลิ้นร้อนตระหวัดเกี่ยวลิ้นเล็กเก็บเกี่ยวน้ำหวานอย่างไม่รู้จักพอ มือเล็กดันคนตัวโตออกอย่างต้องการอากาศหายใจ คนตัวโตเหยียดยิ้มมุมปากก่อนที่จะลากลิ้นร้อนลงไปที่ตุ่มสีชมพูอีกครั้ง หยอกเย้าจนพอใจแล้วก็ลากลิ้นร้อนลงมายังหน้าท้องขาว ขบปากดูดดุนแรงๆจนเป็นรอย ก่อนจะยิ้มอย่างพอใจ
“อ๊า อา~” เสียงหวานครางอย่างทรมานเมื่อคนตัวโตก้มลงไปปลดเปลื้องกางเกงตัวน้อยให้หลุดออกไป ก่อนจะครอบครองส่วนอ่อนไหวด้วยโพรงปากร้อน ลิ้นร้อนตระหวัดลากเลียอย่างชอบใจที่ได้ยินเสียงร้องทรมาน ปากหยักขบเม้มส่วนปลายแรงๆ ก่อนจะดูดดุนให้ส่วนอ่อนไหวที่ไม่เคยต้องมือใครสั่นสะท้าน ปากหยักถอนออกมาก่อนที่มือใหญ่จะกอบกุมส่วนอ่อนไหวแทน ขยับรูดขึ้นลงแรงๆ จนส่วนปลายสีชมพูบวมเปล่งเริ่มมีน้ำสีขาวปริ่มออกมา
ความเสียงซ่านทำให้ร่างบางบิดเร่าอย่างทรมาน ดวงหน้าหวานแดงซ่าน พร้อมๆกับเหงื่อเม็ดเล็กๆก็ผุดขึ้นเต็มหน้าผาก ยูชอนมองอย่างชอบใจ มือใหญ่ขยับขึ้นลงเร็วๆ เมื่อรู้สึกถึงแรงกระตุก ก่อนที่น้ำสีขาวขุ่นจะฉีดออกมาตรงส่วนปลาย
“เป็นไงบ้างคิมจุนซู รู้สึกดีกับมือฉันรึเปล่า แต่ฉันว่าอย่างอื่นของฉันคงทำให้นายรู้สึกดีกว่านี้” ว่าแล้วก็จับร่างเล็กพลิกให้นอนคว่ำทันที เสื้อเชิตตัวน้อยถูกถอดโยนไปกองตรงไหนไม่รู้ พอๆกับกางเกงก็อันตธารหายไปไม่ต่างกัน ยูชอนมองร่างเปลือยเปล่าของคนตรงหน้าอย่างชอบใจ
เรือนร่างนายน่าหลงใหลมากคิมจุนซู แต่มันไม่บริสุทธิ์ ไม่บริสุทธ์เหมือนที่ตาเห็น
“ทำไมต้องมัดด้วย” ร่างเล็กถามเสียงเรียบข่มความตกใจเมื่อโดนคนตัวโตจับพลิกแล้วแขนทั้งสองข้างโดนมัดไขว้หลังเอาไว้ด้วยเนคไทของเจ้าตัว
“ก็มันจะได้ให้อารมณ์วิปริตแบบที่นายชอบไง”
“อื้ม~เข้าใจแล้ว” กรามเล็กขบแน่นอย่างข่มอารมณ์ วิปริตนั่นมันนายต่างหากปาร์คยูชอน
“เกย์เค้าทำกันยังไงนะ เข้าทางนี้ใช่มั้ย” ร่างสูงไม่พูดเปล่า นิ้วเรียวดันเข้าไปในช่องทางรักที่ยังไม่ได้เตรียมใจอย่างแรง
“อ๊า~เจ็บ ” ร่างเล็กร้องลั่น ความเจ็บปวดที่ได้รับทำเอาแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ปากเล็กรีบขบเอาไว้อย่างรวดเร็ว
“แน่นดีจังแฮะ” ว่าแล้วก็ดันอีกนิ้วเข้ามาด้วยในทันทีก่อนจะขยับนิ้วไปรอบๆช่องทางอย่างสนุก แรงตอดรัดจากช่องทางเล็กทำให้ความเป็นชายของเขาเริ่มชูชันขึ้นบ้าง นิ้วเรียวขยับเข้าออกเร็วๆ ช่องทางที่ไม่ได้หล่อลื่นแสบไปหมด
“เจ็ บ เอา อ อก อ๊ะ ” นิ้วเรียวถูกถอนออก ร่างเล็กหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน ใบหน้าหวานแนบลงกับโซฟาอย่าทรมาน มือใหญ่ปลดเข็มขัดตัวเองออกก่อนจะปลดซิปกางเกงแล้วดึงความเป็นชายที่ชูชันของตัวเองออกมา
“อะไร แค่นี้ก็เจ็บแล้วเหรอ เมื่อกี้ยังอวดดีอยู่เลย” ยูชอนเหยียดยิ้มก่อนจะยกสะโพกเล็กขึ้นแล้วสอดความเป็นชายของตนเข้าไปจนหมดคราวเดียว
“อ๊า~ อึก” เสียงแหลมเล็กถูกปล่อยออกมาอย่างทรมาน แก่นกายขนาดใหญ่ของปาร์คยูชอนกำลังขยับเร็วๆในช่องทางของตัวเอง ช่องทางที่ตอดรัดแน่นทำให้ความต้องการของยูชอนพุ่งปรี๊ด ร่างสูงดึงสะโพกเล็กเข้ามาแนบชิดพร้อมกระแทกความเป็นชายของตัวเองเข้าไปโดยไม่สังเกตเลยว่าสิ่งหล่อลื่นช่องทางรักมันมีเลือดสีแดงจากการฉีกขาดปนอยู่ด้วย
“อา สุ ด ยอด เลย จุนซู ร่างกายนา ย นี่มัน สุ ดยอดจริงๆ” ร่างสูงเอ่ยไม่ประติดประต่อ ร่างกายบอกบางของจุนซูทำให้เขาคลั่ง ช่องทางร้อนตอบรับเขาดีเหลือเกิน
“อึก ยูชอน เจ็ บ” ร่างเล็กเอ่ยเสียงอ้อนวอนพลางนิ่วหน้าอย่างทรมาน ใครจะไปรู้ความอวดดีเมื่อครู่สร้างความเจ็บปวดให้ได้มากขนาดนี้
“เจ็ บ งั้นเหรอ แล้วทีกับ ค นอื่น หล่ะ ไม่ เจ็บ รึไง” ร่างสูงเอ่ยประชด ก่อนที่จะกระแทกความเป็นชายแรงๆ มือใหญ่คว้าส่วนอ่อนไหวของคนตัวเล็กขยับแรงๆเช่นกัน
“อึก อ๊ะ นา ย คนแร ก อ๊า~” ร่างเล็กกัดปากตัวเองไว้ไม่ทัน บอกไปจนได้ คิดว่าเค้าจะสงสารรึไงคิมจุนซู คิดว่าเขาจะเห็นใจนายงั้นเหรอ
“หึ โกหก” ร่างสูงกระแทกแรงๆอย่างไม่อยากเชื่อ
“อ๊ะ เกลียด คนรู้ ทัน ชะมัด” น้ำตาหลดใสๆไหลออกมาจากดวงตาหวานอย่างเงียบๆอีกครั้ง แน่นอน อยู่แล้วว่าคนอย่างปาร์คยูชอนไม่มีทางได้เห็น ปากเล็กถูกขบแรงๆข่มความเจ็บปวด
“เสแสร้ง ผ่านมาหลายคนแล้วสินะ” ว่าแล้วก็กระแทกแก่นกายแรงๆอย่างโมโห
“ถ้า นั บนา ย ก็คนที่13 ฮึ ก เอ๊ะ รึมากกว่านั้น” ร่างเล็กโกหกคำโต 13คนงั้นเหรอ โกหกทั้งเพเลย
“ร่าน” คำหยาบโลนออกมาจากปากคนชื่อปาร์คยูชอนให้เจ็บปวดเล่นอีกครา น้ำตาหยดเล็กหยดเผาะลงบนโซฟาขาวก่อนที่จะซึมหายเข้าไป ใบหน้าน่ารักแนบนิ่งกับโซฟาราวกับจะหาที่พักพิง ความเจ็บปวดของร่างกายเทียบไม่ได้กับความเจ็บปวดที่หัวใจ เจ็บทุกครั้งกับคำพูดของปาร์คยูชอน เจ็บใจตัวเอง ที่ไม่ว่าเมื่อไหร่น้ำตาก็ยังสามารถไหลออกมาได้เพราะคนๆนี้
ร่างสูงดึงสะโพกเล็กเข้ามากระแทกแรงๆอย่างไร้ความปราณี บางสิ่งบางอย่างจุกอยู่ในอกทำให้รู้สึกปวดร้าว ยิ่งคิดว่าร่างของคนๆนี้เคยมีใครทำแบบนี้มาแล้วบ้างก็ยิ่งคลั่ง
“ใช่ อ๊า~ แรง อีก ยูชอน” ในเมื่อดูถูกกันซะขนาดนั้นก็คงไม่มีอะไรที่จะแก้ตัวอีก ปากเล็กครางหวานด้วยถ้อยคำที่ทำเอาร่างสูงแทบจุก
“หยุ ด ทำไม ทำ ต่อสิ เร็ วๆ”
“อ๊า~ตร งนั้นแห ละ แรงอี ก อ๊ะ” ตาคมมองแผ่นหลังเล็กที่สั่นเทาก่อนจะเหลือบมองลิ่มเลือดที่ปะปนออกมาให้เห็น ริมฝีปากหยักถูกกัดอย่างแรงก่อนจะเริ่มขยับสะโพกแรงๆอีกครั้ง มือใหญ่เอื้อมไปดึงแผ่นหลังเล็กขึ้นมาแนบอกแกร่ง
“อย่างนี้เป็นไง แรงอีกมั้ย” ปากหยักกระซิบที่ข้างใบหูเล็กของคนอวดดี พลางขยับแรงๆ
“อ๊ะ อ๊า~อึก อย่าง นั้น แหละ” เสียงสั่นๆหลุดออกมาจากริมฝีปากเล็ก มือใหญ่ค่อยๆประคองหน้าคนอวดดีให้หันมารับจูบเบาๆอย่างอ่อนโยน พร้อมๆกับขยับสะโพกให้ช้าลงมือใหญ่อีกข้างก็กอบกุมส่วนอ่อนไหวที่ชูชันเอาไว้พร้อมกับรูดขึ้นลงให้อย่างอ่อนโยน
หยดน้ำตาเล็กๆที่หางตานั่นทำไมเขาจะไม่เห็นหล่ะ
น้ำตาที่เกือบจะแห้งไปพลานจะไหลออกมาอีกครั้ง ทำไมต้องอ่อนโยนด้วย ทำไมไม่ทำแรงๆแบบที่ร้องขอ หรือเพราะว่าอยากจะแกล้งอะไรอีก หรืออยากจะให้รู้สึกอะไรอีก
น้ำสีขาวขุ่นฉีดเข้าสู่ช่องทางร้อนก่อนจะไหนย้อยออกมาตามเรียวขาขาวพร้อมกับของเหลวสีแดงเมื่อความเป็นชายถูกถอนออกมา ร่างเล็กก็เสร็จตามกันมาติดๆ แผ่นหลังเล็กทิ้งน้ำหนักลงบนแผ่นอกแกร่งที่รองรับเอาไว้อย่างเหนื่อยอ่อน คนตัวโตเอื้อมมือมาแกะเนคไทของตัวเองออกจากแขนเล็กให้ ก่อนจะก้มลงไปจุมพิตเบาๆตรงขมับเล็กที่มีเหงื่อพราว ใบหน้าน่ารักแดงระเรื่อ ปากแดงๆถูกขบข่มความเจ็บปวด หัวเล็กทิ้งน้ำหนักลงพิงไหล่แกร่งอย่างไร้เรี่ยวแรง
edit @ 24 May 2009 02:02:45 by ★"-DIVINITÉ-"★
edit @ 24 May 2009 02:05:59 by ★"-DIVINITÉ-"★